نه مرگ آنقدر ترسناک است و نه زندگی آنقدر شیرین، که آدمی پای بر شرافت خود بگذارد. (مولا علی ع )
طی روزهای گذشته شاهد تغییر وزاری نفت و صنایع بودیم. علی رغم تمامی نقاط ضعفی که در تمامی بخش های دولت از جمله این دو وزارت مشاهده می شد آن طور که به گوش می رسد علت تغییر این وزرا مباحث کارشناسی نبوده و همانطور که احمد توکلی گفته است: "مدتها بود كه تغییر برخی معاونت ها و نصب افراد خاصی در هر دو وزراتخانه درخواست می شد و آقای دكتر طهماسبی و آقای مهندس وزیری به دلیل نا مناسب بودن افراد معرفی شده، مقاومت می كردند و به نظر می رسد علت اصلی تغییر آنها هم همین بوده باشد."
دکتر طهماسبی در بسیاری از موارد حیطه عملکردش از جمله پروژه ساخت گوشی ملی و ساخت شش میلیون تجهیزات تلفن همراه به همراه سلیمانی وزیر ارتباطات بسیار عجولانه عمل کرد و با منتقدین این پروژه ها پای سخن کارشناسی ننشست و با ابزار خود در دولت و مجلس به مخالفت با آنها پرداخت.
به خوبی به یاد دارم زمانی که چندین گفت وگو با رادیو سراسری در خصوص نحوه نادرست اجرای پروژه گوشی ملی و افزایش ناگهانی تعرفه واردات گوشی که تنها به نفع قاچاقچییان تمام شد داشتم بسیار مورد نقد هواداران طهماسبی قرار گرفتم. در مورد ساخت شش میلیون تجهیزات شبکه تلفن همراه نیز همین شیوه اجرا شد و برخی موافقان وی به نقد سخنانم پرداختند.
شاید اگر طهماسبی به دلیل عملکرد نامناسبش در بخش صنعت تعویض می شد بسیار پسندیده تر بود و نه به دلیل تن ندادن به برخی جابجایی ها در وزارتش.
البته دوست بسیار دوست داشتنی برادر سلیمانی حواسش جمع است و به دوستانش در دولت نه نمی گوید و بسیاری از مدیران ناکارآمدش را به سفارش دوستانش در دولت (داوودی، زریبافان، دانشجو و... )منصوب کرده است پس خیالش راحته که از سوی رئیس جمهور گزندی به او نمی رسد.
انعكاس يادداشت در سايت فردانيوز
